
Mooi werk van Susan Pinkster! Foto van flickr.
Voor de tentoonstelling “It could be you” verzamelden twee kunstenaressen twee maanden lang alle info die ze over een meisje dat ze voordien niet kenden.
Uit de uitnodiging voor de expo:
Voor de opening wordt het meisje uitgenodigd, zodat zij de expositie kan openen en als eerste geconfronteerd wordt met haar eigen losbandige online gedrag.
Mijn comment op de interessante discussie op fontanel.nl:
Eerder dit jaar was ik op een blog-conferentie in Berlijn. Door een van de sprekers werd de nieuwe openheid in blogs etc. vergeleken met de grote ramen van Nederlandse huiskamers.
Iedereen kan door deze ramen naar binnen kijken en zien wat de bewoners in hun privé-ruimte doen. Maar er is een maatschappelijke consensus dat gluren fout is.
Het internet is nog vrij nieuw. Jonge mensen zijn ermee opgegroeid en gebruiken het als een extensie van hun leefruimte. Halfnaakte tieners op myspace, vreugde en leed in blogs, alles blijkt in het openbaar gegooid te worden.
Op het internet moet zo een consensus eerst nog ontstaan. En als die er is zullen de makers van dit soort makkelijke “mensen letten helemaal niet meer op hun privacy, wat erg”-kunst als vieze gluurburen bestempeld worden.
Mijn conclusie is dus, dat de kunstenaars eigenlijk nog niet geleerd hebben op een fatsoenlijke manier met het nieuwe medium internet om te gaan.
Rotterdamse kunstenares Tinkebell publiceert honderden hatemails in het boek “Dearest Tinkebell”. Naast de hatemails maken Tinkebell en Coralie Vogelaar diverse privé foto’s en de woonadressen van de hatemail-schrijvers publiek. Ziet er te gek uit, jammer dat het al uitverkocht is.
Het heeft echt een bizar en vervreemdend effect al die beledigingen en myspace-foto’s buiten de online-context te zien. De schrijvers van de hatemail laten zich van hun beste kant zien. Het boek speelt ook met het gegeven dat mensen zich online anoniem wanen maar dat vaak helemaal niet zijn.
Spiegel Online auf deutsch über Tinkebell. Article about Tinkebell from NRC Handelsblad (in English).
Ik ken veel mensen die niks met Tinkebells kunst kunnen en die haar werk zelfs pervers noemen. Zij heeft bijvoorbeeld een tas van haar dode kat gemaakt wat voor veel ophef gezorgd heeft. Ik vind het gebruiken van een dode kat om er een tas van te maken niet meer of minder pervers dan het gebruiken van een dode koe.
In een ander werk dreigde ze 60 kuikentjes te shredden. De politie greep in en de actie ging niet door. Elke week worden op de wereld miljoenen mannelijke kuikens vergast en geshred. Wie is nou pervers?
Als afsluiting wil ik nog deze fotoserie van Izabella Rozendaal over dierenliefde aanbevelen.