Voor de tentoonstelling “It could be you” verzamelden twee kunstenaressen twee maanden lang alle info die ze over een meisje dat ze voordien niet kenden.
Uit de uitnodiging voor de expo:
Voor de opening wordt het meisje uitgenodigd, zodat zij de expositie kan openen en als eerste geconfronteerd wordt met haar eigen losbandige online gedrag.
Mijn comment op de interessante discussie op fontanel.nl:
Eerder dit jaar was ik op een blog-conferentie in Berlijn. Door een van de sprekers werd de nieuwe openheid in blogs etc. vergeleken met de grote ramen van Nederlandse huiskamers.
Iedereen kan door deze ramen naar binnen kijken en zien wat de bewoners in hun privé-ruimte doen. Maar er is een maatschappelijke consensus dat gluren fout is.
Het internet is nog vrij nieuw. Jonge mensen zijn ermee opgegroeid en gebruiken het als een extensie van hun leefruimte. Halfnaakte tieners op myspace, vreugde en leed in blogs, alles blijkt in het openbaar gegooid te worden.
Op het internet moet zo een consensus eerst nog ontstaan. En als die er is zullen de makers van dit soort makkelijke “mensen letten helemaal niet meer op hun privacy, wat erg”-kunst als vieze gluurburen bestempeld worden.
Mijn conclusie is dus, dat de kunstenaars eigenlijk nog niet geleerd hebben op een fatsoenlijke manier met het nieuwe medium internet om te gaan.
Hi, my name is Florian Schroiff, I live and work in the beautiful city of Rotterdam, the Netherlands. This website is mostly a collection of the various flotsam and jetsam I encounter on my travels through the web.